کتاب ثمر عشق(جلد اول)

محبّت خدا، ذاتی است و از دوست داشتنِ ذات خویش نشأت گرفته است؛ لذا نه علتی دارد و نه نهایتی؛ زیرا خدا به هرچیزی که محبّت می‌کند، مخلوق اوست و مخلوقش هم جدای از او نیست و مظهر اوست و دارای اسماء است؛ لذا دلیلی ندارد جز این‌که خودش را دوست دارد؛ پس علت ندارد.
و این‌که چقدر دوست دارد؟ بی‌نهایت! چرا؟ چون خودش را بی‌نهایت دوست دارد؛برای همین غایت هم ندارد.